حکمت نماز خواندن از نظر علمی چیست ؟ چرا باید نماز بخوانیم؟
نماز خواندن، تبادل انرژیهای منفی و معیوب با انرژیهای مثبت و روحانی است که این تبادل در حالتهای مختلف نمازخواندن، متفاوت بوده و به شرح زیر میباشد:
حالت ایستاده: تبادل انرژی با زمین از طریق چاکرای کف پاها و گرفتن انرژی معنوی از چاکرای سر( کران چاکرا ) میباشد.
حالت رکوع: تبادل انرژی بالاتنه با پایینتنه از طریق چاکرای کف دستها و چاکرای روی زانوها میباشد.
حالت سجده: تبادل انرژیهای منفی با زمین از هفت منطقهی چاکرای پیشانی، چاکرای زانوها، چاکرای کف دستها و چاکرای روی پاها و گرفتن انرژی مثبت زمین از طریق این چاکراها میباشد.
انرژی زمین، احساس شادی، رضایت، امید، لذت و میل ادامهی حیات را ایجاد میکند.
در حالت سجده، چاکرای پیشانی که مرکز استدلال و منطق است، متعادل میگردد. افرادی که سجدههای طولانیتری داشته باشند، میتوانند این چاکرا را متعادلتر ساخته و به افرادی منطقیتر و حتی روشنضمیر تبدیل گردند. این چاکرا، مرکز خلاقیتها، الهامها، منطق و استدلال است. در اسلام نیز سجدهی طولانی سفارش شده است.
